VüreYka

0
606 kez

Dur gitme Vüreyka 
Susacaklarım var sana 
 
Ben Raskolnikof krizindeyken 
Savrulduğum birşey vardı sende 
Çocukların kalbinde zehrevan 
Kadınlar kös peçelerde kargın 
Sense Hürmüz gölgesinde ebrar 
Bilmezdin ıslanmayı Vüreyka 
Bir dilşad tabuttu yağmur sana 
Çöl saçlarının kilidine yamanan 

Sancıyan meleklerin ıslığından kaçıp 
Sonsuzluğun kavisinden damlayan 
Bir bilettin bana cennetten Vüreyka 
İblisin kof mührünü rahlene deşmeyip 
Böğrümü körelten zifaf karanlığında 
Yakmasaydım kaburganın uçlarını 
Adını sen koyardım hiç korkmadan 
Kurtuluşa giden ne kadar yol varsa  
 

Hatırlar mısın Vüreyka 
Cebel yüzünden elem akarken 
Kızılırmak kan alazlarındaydı 
Süphan’da ateş-kes böcekleri 
Ve Toros sırtlarında al yumru 
Nemrut’a değmezdi gözlerin 
Sen bende Erciyes kokardın 
 
Cebbâr sokakların kızı Vüreyka 
Akrep lekesinde titrek tebessüm 
Alabildiğine pos kaçardı kavline 
Sen aşkların eline meyletmeden 
Sana çiçekler ısmarlamıştı Hayy 
Bu yüzden berfin düşlerin yâri 
Çelenksiz ölümler zordu sana 

Balgın aklımın hasreti Vüreyka 
Sen bana türkülerle koşardın 
Ben sana Endülüs ağıtlarıyla 
Yıldızları karartan düşbaz değil 
Yüzünde mavi güneşler saklayan 
Levanten bir yolcuydun içimde 
Raylarımı çürütmeseydim eğer 
Fahhâr yollarımı sana yürütürdüm 
 
Bilseydim delişmen aşkların kızı 
Bilseydim şu rüveyha sevdamı 
Şeytanların ininden kiraladığımı 
Damar damar ayaklarına kapanmaz 
Sana hep mezarımdan bakardım 
Keşke bilebilseydim acını Vüreyka 
Mintanımı hoyrat bulutlara giydirip 
Kasırgalara emanet ederdim seni 
 

Keşmekeş güzlerin baharı Vüreyka 
Sen bu dünyaya ne zaman ağlasan 
Cellat kırmızısı hüzünlere bürünürdü 
İçimdeki çocuğun ağustos gülüşleri 
Ve kemikleri sızlardı dudaklarımın 
Çünkü derimden içeri giren mayınlar 
Militan gözlerince örülmüştü Vüreyka 
Bu yüzdendi toprağına basmayışım 
 
Keşişleme kederler kovalardım hep 
Topuğumda ezdiğim nergislerin izi 
Ve safir alnımın özerk vadilerindeki 
Hannas bir menekşenin yalnızlığıyla 
Kazırdım sancılarımı incifer duvarlara 
Ama bilmiyordun sen namlusuzluğu 
Ve kaçıyordun beni esriten cezadan 
Oysa çarmıha gerseydin beni Vüreyka 
İman ederdi günahına tüm havariler

Yazgımın nevzâr karanfili Vüreyka 
Kurşunların ağladığı günleri düşün 
Kalbimi hep umutlarla iliklerdin sen 
Şimdi ben seni ölüme ilikleyeceğim 
Gitmeliyim zindan şehirlerin hurisi 
Gitmeliyim sökerek ilmeğini aşkın 
Ve sana İbrahim gibi seslenmeliyim 
Ölümü hakedecek kadar yaşamadım 
Yaşamayı hakedecek kadar ölmeliyim. 
 
 
İbrahim Saki

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here