Taka » nükleer

Radyasyon Nedir? Zararları Nelerdir?

Emrehan — Wed, 29 Dec 2010 20:09:57 +0000

Radyasyon Nedir

Radyasyon Nedir? ;
Hepimizin bildiği gibi maddenin yapı taşı atomdur. Atom ise proton ve nötronlardan oluşan bir çekirdek ve çekirdeğin etrafında dönen elektronlardan oluşmaktadır. Eğer herhangi bir maddenin atom çekirdeğindeki nötronların sayısı proton sayısından fazla ise çekirdekte kararsızlık oluşur ve fazla nötronlar parçalanır. Bu parçalanma sırasında ortaya alfa, beta, gama adı verilen ve çıplak gözle görülmeyen ışınlar çıkar. Bu ışınlara “radyasyon” denir.

Malesef günümüzde doğal olarak ya da teknolojik gelişmeler sonucu üretilen bir çok cihaz radyasyon yaymaktadır. Radyasyon yayan bu maddelere ise radyoaktif madde denir. Biz hiç farkında olmadan organlarımız, dokularımız sürekli olarak radyasyonla etkileşime girmektedir. Bu etkileşim bazen gözle görülür durumlarda olurken bazen de hiç haberemiz olmadan vücudumuzu etkilemektedir.

Radyasyon, dalga, parçacık veya foton olarak adlandırılan enerji paketleri ile yayılan enerjidir ve daima doğada var olan, birlikte yaşadığımız bir olgudur. Radyo ve televizyon iletişimini olanaklı kılan radyodalgaları, endüstride kullanılan x-ışınları ve güneş ışınları günlük hayatımızda alışkın olduğumuz radyasyon çeşitleridir.

Radyasyon ilk çağlardan beri vardır ancak insanlığın radyasyonu keşfetmesi 1896′da Fransız fizikçi Henri Becquerel’ın uranyum tuzunun ışınlar yaydığını farketmesiyle gerçekleşmiştir. Teknolojinin ve sanayinin gelişmesiyle de uranyum elementi kullanılmaya başlanmış ve radyasyonun etkileri giderek artmıştır.

Radyasyon Çeşitleri

A.İyonlaştırıcı Radyasyon: Girdiği ortama iyonları ayrıştıran radyasyonlara denir. İki tip iyonlaştırıcı radyasyon vardır;

1) Elektromanyetik radyasyonlar: Gama (Y) ve X ışınları elektromanyetik radyasyonlardır. Bunlar yüksek frekanslı görünen ışık ve radyo dalgaları gibi elektromanyetik dalgalardır ve dalga boyları çok küçük olmasına rağmen enerjileri yüksektir.

Gama (Y) Işınları: Manyetik alanda sapmadıkları için belirli bir elektrikle yüklü değillerdir. Gama ışınları elektromanyetik dalgalardan meydana gelmiştir. Radyoaktif bozunmalar ya da nükleer reaksiyonlar sonucu oluşan kararsız atom çekirdeklerinden yayılan bir çeşit elektromanyetik ışınlardır.

X Işınları: Hızlandırılmış yüksek atom numaralı elektronlar hedef seçilen atomların çekirdeklerine yaklaştıklarında, yavaşlamalar olur. Bu yavaşlamalar sonucu x ışınları oluşur.

2) Parçacıklı Radyasyon:

Alfa (α) Işınları: (+) yüklü parçacıklardan oluşur. Bu yöndeki çalışmalar alfa ışınlarının artı yüklü helyum çekirdeklerinden (He++) meydana geldiğini göstermiştir. Bir kağıt parçası veya cildimiz tarafından durdurulabilir.

Beta (β) Işınları: (+) ve (-) elektrik yüklerinden meydana gelmişlerdir. İnce bir su,metal levha yada cam tabakası bu elektronları durdurmak için yeterlidir.

Alfa ve beta ışınları atomun çekirdeğinden kaynaklanan radyoaktif ışınlardır. Her iki ışın da belirli bir kütleye sahiptir. Alfa ve beta ışınları kütleleri ve elektriksel yüklerinden dolayı, X ve gama ışınlarına göre, maddelere daha az nüfuz ederler. Ancak, bu ışınların iyonlaştırıcı etkileri daha fazladır. Nötron ve proton ise kütleleri alfa ışınlarının dörtte biri kadar olan nükleer taneciklerdir. Çeşitli nükleer reaksiyonlar sırasında çekirdekten kopan nötron ve protonlar insan sağlığı için en tehlikeli radyasyonlardır. Özellikle nötron, elektrik yükü olmadığından çok büyük nüfuz etme özelliğine sahiptir. Radyoaktif ışınların insan vücuduna etkisi bu ışınların hareketleriyle ilgilidir.

Serbest Nötronlar: Bunlar radyasyonla oluşan yüksüz parçacıklardır.Bu nedenle her maddeye kolayca girebilirler.Bunların doğrudan iyonlaştırıcı özellikleri yoktur. Ancak bu serbest nötronların,girdikleri maddelerin nötronları ile etkileşimleri sonucu, α β γ ve x ışınları gibi ışınımlar oluştururlar. Bu ışınlar ise etkileşme sonucu girdiği maddenin atomundan koparak iyonlaşmayı gerçekleştirir.

Radyasyonun Zararları

B.İyonlaştırıcı Olmayan Radyasyonlar:

1.Optik Radyasyonlar:

Ultraviyole ışınları: Asıl kaynağı güneştir. UV ışınları güneş tam doğarken bolca yayılmaktadır. UV ışınları beyaz elbise giyilerek engellenebilir. Bazen bu ışınlar kar veya kumdan yansıyarak kar ve güneş körlüğü yapabilir. UV’nin derine inmesi (giriciliği) az olduğu için büyük oranda deri ve gözleri etkilemektedir. Bu nedenle deri kanserlerinin %80’i UV ışınlarından kaynaklanmaktadır.

2.EMR Nitelikli Radyasyonlar: Radyo dalgaları, mikrodalgalar, mobil ve cep telefonları, radyo FM ve TV vericileri, radarlar, trafolar, bilgisayarlar, akım taşıyan kablolar bu gruba girmektedirler.

Radyasyonun Zararları

Yukarıda bahsettiğimiz iyonlaştırıcı radyasyon, hücrenin genetik materyali olan DNA’yı parçalayabilecek kadar enerji taşımakta ve DNA’nın parçalanmasıyla hücreler ölmektedir. Bunun sonucunda doğal olarak dokular zarar görür ve kansere yol açabilir.

Çevreye rastgele atılan radyoaktif maddeler insan, hayvan ve bitki sağlığına olumsuz etkiler yaparak çevreyi ve ekolojik dengeyi bozmaktadır. Ayrıca radyasyon canlıda genetik değişikliklere ya da vücutta kalıcı değişikliklere sebep olabilir. Radyasyonun etkileri cins, yaş ve organa göre değişmekle birlikte, çocuklar ve gelişme çağındaki gençlerde genellikle gözü etkileyerek görme bozukluğu, katarakt gibi rahatsızlıklara neden olmaktadır.

Radyasyonun etkileri zamanla ortaya çıkmaktadır. Geçmişte yapılan nükleer silah denemelerinden dolayı radyoaktif maddelerle yüklenmiş toz bulutları, atmosferin yüksek tabakalarına ve stratosfere yerleşerek, radyoaktif yağışlar halinde yavaş yavaş yeryüzüne inmekte ve çevrenin, özellikle yüzeysel suların kirlenmesine sebep olmaktadır.

Radyasyonun çevreye zararları sınır tanımaksızın yayılmakta ve kilometrelerce uzağa etki etmektedir. En basit örnekle ukraynadaki çernobil kazası sadece ukraynada oluşan bir kaza olarak kalmamış birçok bölgeyi etkiledeği gibi Karadeniz bölgesini de etkilemiştir.

Çernobil Haritası

Kaynak: www.bilgiustam.com

T.D.F Çernobilin Peşini Bırakmıyor..

Emrehan — Mon, 27 Apr 2009 19:22:15 +0000

Trabzon Dernekleri Federasyonu 2003 yılında başlatmış olduğu Çernobil in Karadeniz deki etkilerini araştırma ve Kansere etkileri konusundaki çalışmalarına devam ediyor.

Çernobil Faciasının 23 yıl dönümünde Federasyon Yöneticileri, Delegeler ve davetlilerden oluşan katılımcılarla İstanbul Boğazında Kabataş’tan yola çıkarak Karadeniz açıklarında yeni Çernobiller olmasın diyerek Karadeniz in serin sularına siyah çelenk atarak protesto ettiler.

Kanser hastalara şifa ölenlere rahmet duaları arasında;

Karadeniz’in Çığlığı Kanserden Ölüyoruz..

Çernobili Unutma Geleceğine Sahip Çık..

Karadeniz in Kara Kaderi Çernobil Kanseri..

Koca Erkan Ocaklıyı,

Tonton Yağmurdereliyi,

Sevgi Dolu Koyuncuyu,

Gencecik Sibel Kalaycıyı,

Yedin Hala Doymadın mı?

Pankartları açılarak meşaleler yakılarak ve maskeler takılarak, maytaplar atılarak protesto sürdürüldü.

ÇERNOBİL‘İ UNUTMA GELECEĞİNE SAHİP ÇIK

ÇERNOBİL SANTRAL KAZASININ 23. YILINDA TDF -

TRABZON DERNEKLERİ FEDERASYONU TARAFINDAN BASIN AÇIKLAMASI YAPILDI.

TDF – Trabzon Dernekleri Federasyonu Genel Başkan Yardımcısı ve Sağlık Komisyonu Başkanı Hüseyin AYAZ tarafından 26 Nisan 2009 Pazar günü Basın açıklaması yapıldı.

TDF – Trabzon Dernekleri Federasyonu’nun 300 kişilik Aktif Eylem Grubu İstanbul Boğazının Karadeniz açıklarında Rumelifeneri önlerinde, ÇERNOBİLİ UNUTMA, GELECEĞİNE SAHİP ÇIK sloganı ile Karadeniz’e siyah Çelenk bıraktılar..

“Çernobil Felaketinin 23. Yıl dönümünde ÇERNOBİL

KANSERİ, KARADENİZİN KARA KADERİ” konulu basın açıklaması yapıldı. Basın açıklamasının ardından Çernobil ve Kanser üzerine derlenen Karadeniz türküleri kemençe eşliğinde 300 kişilik Aktif Eylem grubu tarafından söylendi.

Felaketin 23. Yıldönümü;

Bugün; Çernobil Nükleer Santralı‘nda 26 Nisan 1986‘da meydana gelen kazanın 23. yıldönümü.

Çernobil Felaketi yaşamını yitiren insanlar, kullanılamayan binlerce kilometre tarım alanları, kirlenen yeraltı suları ile kara bir leke olarak tarihte yerini alırken, sonuçları uzun yıllara yayılmış bir karanlık miras bırakmıştır.

Çernobil faciasının ardından yayımlanan 5 bin civarındaki tıbbi araştırmada kazadan sonra bölgedeki kanser oranının 20 kat, sakat bebek doğumlarının 2,5 kat, tüberküloz hastalığına yakalananların sıklığının ise 10 kat arttığı belirtiliyor.

Kazanın ardından geçen 22 yıllık süre içinde bölgede yaşayan insanların vücutlarında hücre ölümü, bağışıklık sisteminde yetersizlikler ve genetik yapının bozulması ile orantılı olarak kanser oluşumunun hızlandığı araştırma sonuçları olarak dünya kamuoyuna yansıdı.

Ülkemizde ise ciddi bir araştırma yapılmaması nedeniyle Çernobil kazasından etkilenmenin boyutları tam olarak hala bilinememektedir.

Nükleer santralların yarattığı tehdit, yalnızca patlama gibi büyük bir kaza ile sınırlı değildir. Basına yansıyan-yansımayan, açıklanan-açıklanmayan, irili-ufaklı radyoaktif sızıntılar bugün dahi devam etmektedir. Sızıntı olmasa bile nükleer santral civarında radyasyon artışı yaşandığı, hava, su, toprak kirliliğine neden olarak canlı yaşamı üzerinde olumsuz etkiler yarattığı da bilinen bir gerçektir.

Ortaya çıkan yasa ve yönetmelikler, insanların nükleer santral kurulumuna ikna edilmek için “nükleer teknoloji ve istihdam hayali” ile kandırıldığını belgelemiştir. Yasaya göre dışarıdan personel alınacaktır. Nükleer teknoloji getirilmesi değil, ülkemizin nükleer çöplük yapılması söz konusudur.

26 Nisan 1986 ÇERNOBİL FACİASI

-26. Nisan. 2009 Cumartesi günü Ukrayna’daki ÇERNOBİL Nükleer Santralının Feci bir şekilde patlamasının ardından, 29 Nisan 2006 Tarihinde Dünya sağlık örgütü ve 1 Mayıs 2006 tarihinde SSCB Büyük elçisi Dışişlerimize Türkiye’nin Radyasyonlu bulutlarının etkisi altına girdiğini bildirdi.

-Maalesef yetkililerimizin konuyu halktan gizlediler ve halkımız olan biteni ve Radyasyon yüklü bulutlarının tehlikeli etkisi altında olduğumuzu dış basıdan öğrenmişti.

-AET – Avrupa Ekonomik Topluluğu 600 Bekerel ın üzerindeki radyasyon taşıyan gıda maddelerini kullanımını ve ticaretini yasaklamıştır. Buna rağmen, ülkemizin yetkilileri 09.Temmuz.1986 yılında bu uyarının dikkate alınacağı ve gereğinin yerine getirileceği güvencesini verdiği halde bu güvenceye uymamış radyasyonlu gıdaları içeride vatandaşımıza sattıkları gibi, dış ülkelere de satmışlar ve bu satılan gıda ürünleri, aşırı radyasyon içerdiği gerekçesiyle alan ülkeler tarafından iade edildi.

-İhmale devam eden yetkililer bu gıdaları masum halkına yedirerek anayasanın 59 maddesindeki vatandaşının beden ve ruh ve sağlığını geliştirecek tedbirleri alacağı maddesini alenen ihlal etmişlerdir. Bilineceği gibi bu tür uygunsuz işlerden ilgili Bakanların münferiden sorumlu olduğu anayasamızın 100 ve 102-2 maddelerinde kayıtlıdır.

-Dönemin YÖK Başkanı ise tüm üniversitelere 28. 08. 1886 gün ve 08-25-8372 nolu yazısı ile radyasyon komitesinin Türkiye deki radyasyon ölçümlerini ve sonuçlarıyla ilgili her türlü bilginin kamuoyuna verilmesini yasakladılar.

ÇERNOBİ FACİASINDAN sonra 3 Temmuz 1986 yılında radyasyon güvenlik toplantısında bugün hizmet veren RESAN in kurulması telaşına girildiği halde ve 4 Mayısta radyasyonun en üst düzeye çıkmasına rağmen 14 Mayısta Sayın Özemre Türkiye’de radyasyon tehlikesi yoktur demiştir.

Yıllar sonra Cahit Ayral 18. 12. 1992 tarihinde milliyet gazetesinde verdiği demecinde Türkiye’nin radyasyona maruz kaldığını bunu ancak 2.5 ay sonra öğrenebildiklerini 1000 bekerel’ın üstünde tonlarca gıdayı diş ülkelere sattıklarını açıkladı.

KARADENİZ BÖLGESİNDE PATLAYAN KANSER VOLKANI

-Özelliklerle Trakya’da bazı önlemler alınırken iken Doğu Karadeniz Bölgesinde halka hiçbir uyarı yapılmayarak ve önlem alınmayarak Karadeniz halkı kendi kaderiyle baş başa bırakılarak bugünkü yoğun kanser hastalıkları artışına ve kanserden ölümlerin çoğalmasına sebep oldular.

-Aynı tarihlerde Trakya da kriz masası kurarak Halkın mahsulünden hayvanların sütüne yumurtasına evlerdeki yiyecek içeceklere kadar müdahale eden zamanın garnizon komutanı valiler ve tüm görevlilere teşekkür ediyor. Ölenlere rahmet diliyoruz.

-Sağlık Bakanı bizlerle yaptığı çalışmalara hane taramaları ile başladı ve Trabzon kaşüstü ve Samsun Araştırma Hastanelerinin yapımına hız verdi.

-Sağlık Bakanlığın Kanserle Savaş Dairesi Başkanlığı 2006′da yayınladığı Karadeniz bölgesi kanser ve kanser Risk Faktörleri Araştırma Raporunda yapılan ankette halkın çok büyük bir kesimi ile muhtarların yüzde 97 si Karadeniz’deki kanser artışlarını Çernobil’e bağladılar. Çünkü onların ellerinde kendi yakınlarını ölüm raporu gibi bir belgeleri var. Yaşadıkları gerçekler var.

-Ayrıca yine aynı rapora ve ankete göre kanser hastalığına yakalananların yarısının hiç sigara kullanmadığı bunların bir çoğunun Çernobil faciası esnasında çitçilikle uğraşan kişi ve ev hanımlarının olmasına rağmen, Sağlık Bakanının aynı raporun değerlendirme bölümünde kanserin Karadeniz’deki artışlarını sadece sigaraya bağlaması oldukça ilginç ve düşündürücüdür.

ACİL ISTEKLERIMIZ

- Hastanelerin fiziki olarak yapılmasından ziyade modern donanım destekli uzman personelin yetiştirilmesi,

Kanser tanı ve tedavisinde akademik kariyeri yüksek öğretim elemanlarının istihdamının acilen sağlanması,

- Erken teşhis konusunda SEYYAR TARAMA ARACLARIYLA dağ köylerinden büyük yerleşim merkezlerine doğru detaylı taramalara ferdi olarak değil de hocasından hemşiresine kadar uzman ekipler halinde takibinin hassasiyetle yapılması,

- Kanser hastalığının oluşumundan sonraki kanser tedavisinin devletimize getirdiği ekonomik yükün son derece yüksek olması hem hastalığın tedavisinin yapılamaması, hem de ekonomik çok büyük israfa neden olduğu açıktır.

- O halde kanser hastası olmadan önünü çok önceden kesmenin yani erken teşhisin ekonomik acıdan maliyetleri azaltacaktır. Ayrıca insanımızın hastalığa yakalansa bile tedavi aşamasında konforlu bir yaşam ile hayatını idame ettirebilmesi insani gerekliliktir.

Gül Göktepe Kimdir?

Emrehan — Thu, 18 Dec 2008 16:47:24 +0000

İlk, orta ve lise öğrenimini Ankara’da tamamladı. Ankara Kız Lisesinde iken fen dalında TÜBİTAK Bilim Adamı yetiştirme bursu ve çeşitli ödüller kazandı.

Yüksek öğrenimini devlet burslusu olarak İngiltere’ de tamamladı. Lisans derecesini (BSc.) Sussex Üniversitesi’nden, Yüksek Lisans derecesini (MSc) Londra Üniversitesi Queen Mary / Imperial College’den Nükleer Reaktör Mühendisliği dalında aldı (1975).

1976 yılında Başbakanlık Türkiye Atom Enerjisi Komisyonuna bağlı olarak Çekmece Nükleer Araştırma Merkezi, Nükleer Mühendislik Bölümünde göreve başladı. Reaktör teknolojileri, enerji planlaması, yakıt çevrimleri etüdü ve ekonomisi, nükleer güvenlik, ihtimalli risk analizi, insan faktörü ve insan güvenilirliği, çevresel risk ve çevre yönetimi konularında araştırma, geliştirme, inceleme ve uygulama çalışmaları yürüttü. İhtimalli risk analizleri ve insan faktörü mühendisliği dalında Türkiye’de ilk çalışmaları başlattı.

Kanada, ABD, Avusturya ve İsviçre’de nükleer alanda burslu araştırmalar yaptı. Ulusal ve uluslararası toplantılara konuşmacı olarak katıldı. Çeşitli organizasyon komitelerinde görev aldı. 1992 yılında NATO, 1994 ve 1996 yıllarında Uluslararası Atom Enerjisi Ajansının İleri Seviye Araştırma Gruplarının kurs direktörlüğünü yürüttü.

Son 10 yıldır çalışmaları ağırlıklı olarak enerji politikaları, ihtimalli risk analizleri, risk iletişimi, çevre güvenliği ve yönetimi konularında yürütmekte.

Türkiye’nin çeşitli dönemlerde nükleer teknoloji transferi ve nükleer santral kurma hazırlık süreçlerinde nükleer reaktör etütleri, güvenlik analizleri ve kamuoyunu bilgilendirme çalışmalarını yürüttü.

Nükleer güvenlik konusundaki bilgi birikimini çevresel güvenlik konusunda yerel ölçekte projeler geliştirerek uygulamaya geçirdi. Çekmece Nükleer Araştırma Merkezi (ÇNAEM) ‘nde yüzey sularının yönetimi için geliştirdiği, kısa adıyla Göl Projesi uluslararası model proje desteğini aldı. Bu proje kanalıyla ÇNAEM ‘in kamuoyunu bilgilendirme programını geliştirdi, Dış İlişkiler görevini üstlendi.

Uluslararası Atom Enerjisi Ajansının Bölgesel İşbirliği kapsamında (IAEA TCP RER/2/003), altı Karadeniz ülkesinin; (Türkiye, Bulgaristan, Romanya, Ukrayna, Rusya Federasyonu ve Gürcistan) katılımıyla yürütülen “Karadeniz’in Çevresel Yönetimi“ Projesinin idaresi ve uluslararası koordinatörlüğü ile görevlendirildi (1996-2002). Karadeniz’le ilgili olarak son yıllarda yoğunlaşan çalışmaları, radyoaktivite ölçüm ve değerlendirmelerini içeren bilimsel projelerine ilaveten, uluslararası antlaşmaları, Hazar bölgesi enerji meselesini; politik, ekonomik ve toplumsal sorunları da kapsadı.

Enerji, Çevre, Denizcilik Şuralarına (1998-2005), DPT Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı Özel ihtisas Komisyonu (1999)i Sürdürülebilir Kalkınma Dünya Zirvesi Türkiye Ulusal Raporu Hazırlama (2000), TÜSİAD Çevre Çalışma Gurubu (2003-2007) çalışmalarına katıldı.

Birleşmiş Milletler ve Uluslararası Atom Enerjisi Ajansının en başarılı projeleri arasında gösterilen “Karadeniz’in Çevresel Yönetimi- RER/2/003″ bölgesel teknik işbirliği projesinin ardından, Uluslararası Atom Enerjisi Ajansının desteğiyle Kuzey Doğu Akdeniz ülkelerinin katılımıyla başlatılan Akdeniz’in Çevresel Yönetimi Bölgesel Teknik İşbirliği projesini geliştirdi, uluslararası koordinatörü seçildi (Ocak 2004). On ülkenin katılımıyla yürütülen bu projeyi yürüttü (2005-2006).

Türkiye’de 2002 de yeniden gündeme gelen nükleer enerji programı kapsamında, nükleer konularda basının ve talep olduğunda kamuoyunun bilgilendirilmesi için TAEK bünyesinde oluşturulan Nükleer Bilgi Birimi’nin (NÜKBİL) koordinatörlüğünü yürüttü (Temmuz 2004-2006).

Dünya barışı ve Türkiye için nükleer enerjinin gereğini savunan tezleriyle çeşitli toplantı, açık oturumlara, radyo, TV programlarına konuk oldu. Çeşitli mülakat ve röportajları yayınlandı. Hem nükleer hem de çevreci kimliğiyle ileri teknolojiyi savundu.

Avrupa Birliği müktesebatının üstlenilmesiyle ilgili olarak hazırlanan Türkiye Ulusal Programı kapsamında yapılan çeşitli toplantılara katıldı. AB müktesebatına uyum çalışmalarına katılımı, başta enerji, çevre olmak üzere; bilim ve araştırma, teknoloji, bölgesel işbirliği politikaları, kadın hakları ve sivil toplumun güçlendirilmesi konularını kapsadı (2002-2006).

Enerji planlaması, nükleer enerji, çevre güvenliği konusunda yoğunlaşan resmi görevinin yanı sıra gönüllü olarak kamu yararına çalışan Sivil Toplum Kuruluşlarını destekledi.

Çevre kuruluşları için çeşitli projeler geliştirdi ve gönüllü olarak yönetti.

1997-1999 yılları arasında Türkiye Çevre Koruma ve Yeşillendirme Kurumu (TÜRÇEK) adına elli beş gönüllü kuruluştan oluşan Karadeniz Sivil Toplum Kuruluşları Forumu Genel Sekreterliğini yürüttü. Karadeniz’de çevre bilincinin geliştirilmesinde ve halkın katılımı etkinliklerinde önemli projeleri hayata geçirdi.

1997 yılında Gürcistan’da yapılan uluslararası Sivil Toplum Kuruluşları Forumu’nda tüm Karadeniz ülkelerinin temsilcisi seçildi.

Nükleer kimlikli bir bilim kadınının, çevreci kuruluşlar tarafından uluslararası gönüllü temsilci olarak seçilmesiyle dünyada bir ilke imza attı.

Dünya Çevre Günü 1999 dolayısıyla STK ‘lar için geliştirdiği Küçükçekmece Gölü Halkın Katılımı projesi; çevredeki tüm sektörlerin ve kuruluşların olumlu işbirliğine ve elli bine yakın kişinin göl etrafında toplanmasıyla büyük sivil çevre hareketinin gerçekleşmesine yol açtı.

Yüzey sularının korunması konusunda halkın bilgilendirilmesi ve ayrıca Karadeniz Sivil Toplum Kuruluşları için geliştirdiği proje “Karadeniz’de Sıcak Noktaların Gözetimi ve Halkın Denetimi” Birleşmiş Milletler Kalkınma Teşkilatından destek kazandı (2003-2004).

Karadeniz Komisyonu ve Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı (UNDP) tarafından Karadeniz Ekosisteminin Korunması için verdiği destek ve üstün hizmetten dolayı ”Karadeniz Madalyası” ile ödüllendirdi (31 Ekim 2006).

Türkiye’de gündeme gelen Dünya Çevre Günü, Su Günü gibi Birleşmiş Milletler özel günlerinin ve nüfus artışı, kadın sağlığı ve eğitimi sorunlarıyla ilgili uluslararası etkinliklerin (DNDH) gönüllü koordinatörü ve TÜRÇEK adına Türkiye manevi sponsorluğunu yaptı.

Hem resmi kimliği hem de gönüllü kuruluşlarla yürüttüğü çalışmalar ve projeler ile ilgili olarak çeşitli televizyon programlarına katıldı, basında haberleri röportajları yayınlandı. Gönüllü yürüttüğü çevre çalışmalarıyla ilgili çeşitli basın toplantıları düzenledi. Bildirgeler yayınladı. Çok sayıda TV ve radyo programına konuk olarak katıldı.

Yurt içi ve yurt dışında yayınlanmış r enerji, güvenlik, risk yönetimi, Karadeniz ve çevre ağırlıklı yaklaşık 110 bilimsel bildiri ve makalenin yazarı. Bir NATO kitabının editörlerinden. Ayrıca çeşitli gazete ve popüler dergilerde yayınlanmış sayısız makaleleri bulunmakta.

Üyesi olduğu kuruluşlardan bazıları:

Ulusal: Türkiye Çevre Koruma ve Yeşillendirme Kurumu-TÜRÇEK, Trakya Grubu, Karadeniz Çevrecileri, Enerji Ekonomisi Derneği, Türk Fizik Derneği, Yeşilyurt Spor Kulübü, AVRASYA BİR Vakfı Danışma Kurulu Üyesi, , Kadın ve Gençlik Platformu, KASTOB Enerji/ Çevre Komitesi.

Uluslararası: Society for Risk Analysis-SRA, WIN Global (Women in Nuclear), Eco Ethics International Union-EEIU, Environmentalists for Nuclear Energy (EFN)..

Çorum Sungurlu doğumlu. Mete ve Alp isimlerinde üniversiteli iki erkek çocuğu annesi.

< ![endif]–>

B. Gül GÖKTEPE

Proje Yöneticisi,
Risk ve Çevre Güvenliği
Karadeniz üstün hizmet madalyası sahibi
(Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı)
E-posta: b.gulgoktepe@gmail.com

Kanserin İstenmeyen Dönüşü

Emrehan — Fri, 05 Sep 2008 09:15:43 +0000

Kanser çağımızın en önemli hastalıklarından biridir. Tedavisi bir hayli zor olan bu hastalık gelişen tıp teknolojisi ve yeni tedavi yöntemleriyle durdurulabilir. Fakat kimi zaman tedavi edilen kanserler yeniden nüksedebilirler. Bilimadamları ve doktorlar yıllardır bu durumun nedenini araştırmaktadırlar. Aradıkları cevabı bir laboratuvar faresi sayesinde bulan doktorlar hücrelerin kanserli olmadan önce bir tümör tarafından bozularak vücuda dağıldığını bulmuşlardır. Bozulan hücreler uyarılmayı geciktirerek yıllarca pasif bir şekilde beklerler ve daha sonra tümöre dönüşerek kansere sebep olurlar.
Araştırmacılar hücrelerin kötü tümör tarafından bozularak vücudun herhangi bir bölgesinde kansere neden olduğunu bilmekteydiler(Bu süreç metastaz olarak bilinir). Örneğin göğüs kanseri akciğere sıçrayarak akciğer kanserine sebep olur. Fakat geneltanı metastazın tümörün gelişmesinin sonlarına doğru gerçekleştiği yönündedir. Bu teoriye göre yokedilen tümörler metastazın engellenmesini sağlar fakat bu çoğu zaman geçersizdir. Son zamanlarda araştırmacılar küçük kanserli hücrelerin gelişme başlarında yayılarak pasif bir şekilde durduklarını düşünmektedirler. Bu teoriyi bir nesil fare ile test eden araştırmacılar düşüncelerinin doğruluğunu ispatlamışlardır.

http://sciencenow.sciencemag.org/cgi/content/full/2008/828/1

http://news.bbc.co.uk/1/hi/health/7586444.stm