Trabzon Yemekleri

Turşu ; Her yörenin turşusu vardır mutlaka. Ama şu turşu cinslerini belki de hepiniz bilmezsiniz. Yaşlıla hariç tabi. Fasulye hepimizin bildiğidir. Ama pancar turşusu, patates turşusu? Peki, patatesin yeşil saplarından yapılanına rastladınız mı? Peki, taze kapak asmalarından yapılanını bilir misiniz? Ya tsaluttan, kırcandan yapılanı duydunuz mu? Pırasadan, soğanın yeşil yapraklarından yapılanını? Afedersiniz ama siz de çok şey bilmiyorsunuz herhaldeMısır Ekmeği ; Mısır ekmeğini anlatma lüzumunu hissetmiyorum kendimde. Plekide yapılanı, sobada yapılanı, hele kızdırmasını yemişsinizdir. Ama diğer çeşitlerini? Peki, sıralayalım öylesyes; hamsilisini, kabaklısını, pırasalısını, soğan ve sarımsaklısını, pancar yapraklısını, zagotalısını.

Haşil ; Haşil neyi hatırlatıyor sizlere? Hey gençler, size söylüyorum; duymamışsanız sorun büyüklerinize. Azıcık ipucu versem hatırlar mısınız? Kafter denilen sacta kavrulur bildiğimiz arpa. Sonra değirmende öğütülür çok ince bir şekilde. Çok esmer vaziyet alan un, kaynar su ile yoğrulur geniş bir kabın içinde. Ortası çukur şeklinde boş bırakılır. Sonra terayağlı şerbet kaynar vaziyette bu çukura dökülür. Kaşıkla kenardaki hamur alınır ve şerbete batırılır. Ondan sonra sizin ellerinizi, benim ayaklarımı bağlayıp bir yarışma yapmalı!

Kuymak ; Karadeniz denince; hamsiden sonra kuymak ve muhlama gelir akla. Bir de karalâhana. Kuymak ve muhlamayı hepiniz bilirsiniz mutlaka. Ama kuymak çeşitlerini? Süt kuymağı, peynir kuymağı, ayran kuymağı, kaymak kuymağı yediniz mi hiç? Bir deneyin.

Bezirgânaşı ; Bezirganaşı denilen bir yemeğimiz vardır ki sabahları yenir. Bayat mısır ekmeğini değerlendirmek için yapılır ekseriyetle. Eski peynir ve bol tereyağı ile yapılır. Annelerinize bir yaptırın hele…

Ğuli ; Birkaç cümle ile vazgeçilmez yemeklerimizden, karalâhanadan söz edelim. Ğuliyi, vurma lâhanayı, yarılmış mısırla yapılanı hepimiz biliriz. Barbunya, fasulye ile yapılanını da. Korkot çorbası, arpa yarması çorbası vazgeçilmezidir köyümüzün.

Tsumur ; Peki, tsumurdan haberdar mısınız? Fırından yeni çıkmış mısır ekmeğinin içi, taze tereyağı ve eski peynirin karışımı. “Hop hop ağzınızın suyu akıyor! Bir dakika beyler kendinize gelin!”

Oksina ; Oksina diye bir şey duyduğunuzu sanmıyorum. Eskilerimiz hariç tabi. Pancar kellelerinin pişirilip sirke ile buluşmasından meydana gelir.

Kaybanca ; Kaybanca size bir şey hatırlatıyor mu? Öyleyse eskilere sormalı. Koliva, feli, hliba, süt kabağını izaha gerek var mı?

Tsır ; Elma, armut yarmalarının kurusundan hoşaf yapılır. Tsırıhta yediniz mi? Cevabınız hayır ise vay halinize! Baklava yediniz mutlaka ama helva ile yapılanını zannetmiyorum. Öyle pazarda satılan helvadan değil. Evde yapılan helvadan bahsediyorum. “Yine ağzınızın suyu akmaya başladı.”

Zagota ; Naneye benzeyen ancak nane ile alakası olmayan zagota, yöremizin olmazsa olmazlarındandır. Öyleki başka hiçbir yörede yoktur bu baharat. Yemeklere verdiği lezzet tatmaya değerdir. Hele turşu, onsuz düşünülemez.

Kukuvaka ; Kanca ve misina ile tutulan alabalığın lezzetini bulamazsınız suni balıklarda. Hele Tsunis derelerinden tutarsanız. Bir başka lezzetlidir onlar. Hafi çise yağarken, bir de sis varken kukuvaka (mantar) topladınız mı yaylalarda. Kuzu eti para etmez yanında eğer közde pişirirseniz.

İmero ; İmero desem görmediğinizi zannedersiniz. Ama yerelmasının adıdır. Dikenlerden toplayıp yediğimiz handokoka (börtlen), mamula ve orman kenarlarındaki virgabalar da yöremiz meyvalarındandır kendiliğinden yetişse de.

Trabzon mutfağının en güzel örneklerini izlediniz

Kaynak: http://www.egriderekoyu.com/

Daha sağlıklı olsun diye sıvıyağ ile yapmak isteyenler olursa şimdiden uyarayım hiç denemesinler. Kuymak ya tereyağı veya kaymakla yapın ya da hiç yapmayın. Kuymak yemek isteyen kalorisini göze alacak efendim

Okuldaki küçük mutfağımızdan daha önce bahsetmiştim, hani Nuray hocamız kısır ve turşu kavurması yapmıştı. Yine küçük mutfağımızdayız. Bu sefer kollarını sıvayan Mehmet Zeki hoca oldu.

Bütün malzemelerini getirdi, yapmaya başladı, ben resimlerini çektim ve bütün arkadaşlar afiyetle yedik.

Lafı fazla uzatmadan tarife geçelim :

• 200gr. tereyağı ( tereyağını Mehmet Zeki hocanın anneciği elleriyle yaptı. Halis muhlis köy tereyağı )
• 2 su bardağı mısır unu
• 3 su bardağı su
• Yarım kg. telli peynir ya da eritme peynir ya da yayla peyniri (beyaz peynir,lor, ezine gibi peynirleri kullanmayın.)

Telli peynir almışsanız ayırmanıza gerek yok fakat eritme peynir veya yayla peyniri  ise Mehmet’in böldüğü gibi bölebilirsiniz.

Tereyağı ve mısır ununu kavurmakla işe başlıyoruz. 10 dk. mısır ununun rengi dönene kadar kavuralım.

Mısır unu bir güzel kavrulduktan sonra 3 su bardağı su ekliyoruz ve bütün malzemelerin fokurdamasını bekliyoruz.

Peynirleri yavaş yavaş eklemeye başlayabiliriz. Bir yandan da karıştıralım ve peynirin kuymağın içinde erimesini bekleyelim.

Peyniride ekledikten sonra kuymağı kısa bir süre kendi haline bırakabiliriz. Tereyağı üste çıkıp kendini gösterdiğinde artık yemeğe hazır hale geldi demektir.

Kuymağı kesinlikle sıcak yemenizi tavsiye ederim. Soğuduktan sonra yada ısıtıp sonra yemek gibi bir gaflette bulunmayın

http://esramutfakta61.blogcu.com/kuymak-mihlama_1962739.html